Het begon allemaal met een spiegelogische fanclub. Dat is een fanclub geïnspireerd op het boek Spiegologie van Willem de Ridder. Hoe vaak we met deze fanclub bij elkaar kwamen, weet ik niet meer precies. Wat ik nog wel precies weet, is het doel van onze fanclub: “We genieten van ons zelf, van elkaar en van het leven”.
Om dit doel te bereiken, deden we elke keer als we bij elkaar kwamen een aantal oefeningen uit het boek van De Ridder. Twee van deze oefeningen zijn me na al die jaren nog steeds bijgebleven.
Prettige Reflecties
Bij deze oefening ga je recht tegenover een van de andere leden van je fanclub zitten. Je kijkt die ander recht in de ogen. Vervolgens spreek je hardop uit welke mooie dingen je in de spiegel van die ander ziet. Dit is een inquiry-oefening, waarbij je steeds dezelfde zin herhaald. De te herhalen zin gaat ongeveer zo: “Wat ik in jou zie en in mijzelf herken als ik naar jou kijk is …”. Op de puntjes volgt dan de eerste positieve kwaliteit die in je opkomt. Daarbij kun je denken aan woorden zoals zachtheid, kracht, geduld, betrokkenheid, diepgang, stilte, enthousiasme, schoonheid, moed, spontaniteit, nieuwsgierigheid, humor, etcetera.
Het leuke van deze oefening was niet alleen dat we op deze manier zowel de ander als onszelf een serie leuke complimenten gaven. Ook leuk is dat de vorm van de oefening ertoe uitnodigt om te vertragen en (in) de ander (en) onszelf ècht te zien. Door deze oefening regelmatig te doen, groeide de waardering die we voor ons zelf en elkaar voelden.
Een overvloed aan mogelijkheden
Bij deze oefening zitten alle leden van de fanclub in een cirkel. Eén voor één spreken zij hardop een hartewens of zielsverlangen uit. Deze spreek je uit in de tegenwoordige tijd, alsof wat je wilt hebben, doen of zijn al realiteit is. Je zegt dus niet: “Ik wil gezond worden”, maar “Ik ben gezond”. Deze hartewens of zielsverlangen wordt vervolgens door alle andere leden van de fanclub bekrachtigd. Zij doen dat door hun geopende handpalmen op je te richten en tegelijkertijd de volgende woorden hardop uit te spreken, waarmee ze jou en je wens of verlangen als het ware zegenen: “Lieve {naam}, we houden van jou precies zoals je bent en we steunen jou onvoorwaardelijk in je overvloed aan mogelijkheden”.
Met deze oefening stimuleerden we elkaar allereerst om te doorvoelen en uit te spreken wat onze diepste wensen en verlangens waren. Daarnaast stimuleerden we elkaar om te geloven dat deze hartewensen en zielsverlangens ook vervuld kunnen worden. Daarmee waren deze wensen en verlangens nog niet meteen verwerkelijkt, maar we moedigden elkaar op deze manier wel aan om ons zielenpad te volgen.
Heb de ander lief gelijk jezelf
Voordat we met Hof van Moeder Aarde begonnen, waren we over en weer dus al fan van elkaar. En de goede gewoonte die we in onze fanclub ontwikkelde, is dat we elkaar net zoveel liefde, welzijn en geluk toewensen als ons zelf. Niet meer, maar ook niet minder. Deze gewoonte om de ander – eerlijk en oprecht – net zoveel liefde, welzijn en geluk toe te wensen als jezelf, is in mijn beleving het meest wezenlijke geestelijke fundament dat aan de basis van Hof van Moeder Aarde ligt. Volgens de overlevering heeft een wereldberoemde man uit Israël rond het begin van onze jaartelling ook een aanwijzing in deze richting gegeven. Hij schijnt het ongeveer zo verwoord te hebben: “Heb de ander lief, gelijk jezelf”.
Hoe je hier in je dagelijkse leven vorm aan kunt geven, dat zijn we in de loop van de tijd met vallen en opstaan aan het leren.